Vararuchi

അഭയവർമ്മ ഈർപ്പം നിറഞ്ഞ പഴയ വീട്പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ ചുവരുകൾതുറന്നു കിടക്കുന്ന ജനാല വഴി അരിച്ചെത്തുന്ന നിലാവെളിച്ചംമനം മടുപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദതഅവിടേയ്ക്ക് പാലപ്പൂവിന്റെ ഉന്മാദ ഗന്ധമെത്തിഒപ്പം ചിലങ്കയുടെ ശബ്ദവുംകുപ്പിവളകൾ വാരിയിട്ടതുപോലൊരു ചിരിഅയാൾ സാവധാനം തല തിരിച്ച് നോക്കിഒരു സ്ത്രീരൂപം! നിലാവു പോലെഅവൻ ആ രൂപത്തെ നോക്കി ചിരിച്ചു”വരു”രൂപം ചലിച്ചില്ല, പകരം ശബ്ദം വന്നു”നീയാര്? എന്തിനിവിടെ വന്നു”?”ഞാനൊരു വഴിപോക്കൻ””വഴിപോക്കന് ഈ ഇടിഞ്ഞ കെട്ടിടമേ കണ്ടൊള്ളു?””ഇവിടെ വാടക വേണ്ടല്ലോ””എന്നാരു പറഞ്ഞു”?”സഹോദരിയാണോ ഈ വീടിന്റെ ഉടമസ്ഥ?””ഉടമസ്ഥൻ ഓടിപ്പോയി.””സഹോദരിയെപ്പേടിച്ചായിരിക്കും?””അതെ..””ചേച്ചി ആള് കൊള്ളാവല്ലോ””നീയും മോശമല്ല””അയ്യോ ഞാനൊരു പാവം””പാവം..നല്ല തമാശ […]

അഭയവർമ്മ അമ്മേ, എനിക്കു ജോലികിട്ടി.പ്രതികരണമില്ല.അയാൾ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു….ഫോട്ടോയിലിരുന്ന പല്ലി ചിലച്ചു.അയാൾ മുഖം തിരിച്ച് മെല്ലെ ചിരിച്ചു.ഇടിഞ്ഞ പടിപ്പുരയ്ക്ക് അപ്പുറത്ത് അവനേയും കാത്ത് ഒരു വാഹനം.അതു ചെന്നുനിന്നത് നഗരത്തിലെ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ കോണിൽ. വെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വൃത്തികെട്ട റോഡ്. മാർക്കറ്റിൽനിന്നുള്ള രൂക്ഷഗന്ധം. അതിനോടു പരിചയിച്ച ഗല്ലികളിലെ അന്തേവാസികൾ. പ്രധാന പാതവിട്ട് ഒരു ചെറിയ കുടുസ്സു റോഡിലേക്ക് മുമ്പേ നടക്കുന്ന തമിഴൻ. അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ സംശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നു.അവൻ വലിയൊരു ഗോഡൗണിന്റെ അടച്ചിട്ട ഷട്ടറിനു മുൻപിൽ നിന്നു. ആ […]